گچساران +خداداد تقی پور

يكي داشت و يكي نداشت

اوني كه من رو دوست نداشت تو بودي و اوني كه تو رو دوست داشت فقط من بودم

يكي خاست و يكي نخاست

اوني كه تنهايي رو خواست توبودي و اوني كه بي تو بودن رو نمي خاست فقط من بودم

يكي بود و يكي نبود

اوني كه تو قلبت بود من نبودم و اوني كه تو قبلم بود فقط تو بودي

يكي برد و يكي نبرد

اوني كه بازي رو برد تو بودي و اوني كه زندگيش رو باخت فقط من بودم

يكي رفت و يكي نرفت

اوني كه وفاداري از يادش رفت تو بودي و اوني كه وفاداري ازيادش نرفت من بودم

يكي شكست و يكي نشكست

اوني كه دل من رو شكست تو بودي و اوني كه تا الان دلت رو نشكست فقط من بودم

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

صحنه همواره بجاست

خوش آن نغمه که که مردم بسپاندش به یاد

اگر به محبتهای که به دیگران داده می شود خوشحال شویم

و شکر گویم چه بسا محبتهای بهتر به سراغ ما می آیید

اگر حسد کنیم رشک بورزیم و خصومت کنیم در امتحان

مردود شده ایم (عشق رشک نمی ورزد )

بيا در يك شب آرام و مهتابي كمي هم صحبت يك ياس باشيم